Menu

A

|

A

Άρθρα μου

Προεδρία χωρίς γραβάτες

Προεδρία χωρίς γραβάτες

δημοσιεύθηκε στο aixmi.gr στις 8/1/2014

Πλάνο πρώτο, 1979: στο Ζάππειο Μέγαρο υπογράφεται η Πράξη Προσχώρησης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Πρωταγωνιστής ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Ανδρέα Παπανδρέου να κρατάει ακόμη ψηλά το πλακάτ με το σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο» και να μην συμμετέχει στις εκδηλώσεις.

Πλάνο δεύτερο, 2003: Η Ελλάδα διοργανώνει μια λαμπρή προεδρία. Έχει μπει ήδη στη ζώνη του Ευρώ και προετοιμάζεται πυρετωδώς για τα… μεγαλεία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004!

Πλάνο τρίτο, 2014: Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς υποδέχεται τους Ευρωπαίους αξιωματούχους στην πρεμιέρα της Ελληνικής προεδρίας. Μαζί του ο Ευάγγελος Βενιζέλος, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Τρία πλάνα, τρείς Ελλάδες! Τρία πλάνα που χωρίς πολλά λόγια δείχνουν τις εξελίξεις στη χώρα μας. Κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τη χρεοκοπία, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει μια κυβερνητική συμμαχία ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, των δύο πυλώνων του δικομματισμού που κονταροχτυπήθηκαν δεκαετίες για το λάφυρο της εξουσίας.

Τώρα, όλα είναι αλλιώς. Η οικονομική κρίση έσβησε το χαμόγελο των Ελλήνων, την ίδια ώρα που η συντριπτική πλειοψηφία είναι σταθερά προσανατολισμένη στην ευρωπαϊκή προοπτική. Δεν υπάρχει το δίλημμα ευρώ ή δραχμή, αφού ακόμη και στην κορύφωση της κρίσης τα ποσοστά υπέρ του ευρώ είναι τεράστια.

Η Ελλάδα λοιπόν, στην προεδρία της Ευρώπης. Μια προεδρία στο νέο πλαίσιο λειτουργίας της Ένωσης, όπως αυτό καθορίστηκε από τη συνθήκης της Λισσαβόνας. Μια προεδρία εξαιρετικά λιτή, που κατήργησε ακόμη και τον θεσμό να δωρίζονται χιλιάδες γραβάτες στους συμμετέχοντες.

Τι μπορεί να κερδίσει η χώρα μας από όλη αυτή την ιστορία;

Να επαναβεβαιώσει, και με το επίσημο κοστούμι της προεδρίας αυτή τη φορά, τον σαφή Ευρωπαϊκό προσανατολισμό μας. Ακόμη, να δείξει πως παρά την κρίση μπορούμε να ανταποκριθούμε σε έναν θεσμικό ρόλο. Δηλαδή, από χώρα προβληματική να αποδειχτούμε ικανοί στη διαχείριση προβλημάτων.

Τώρα, αν καταφέρουμε να βελτιώσουμε την εικόνα της χώρας που έχει ταλαιπωρηθεί από το 2010 θα είναι ένα μεγάλο συν.

Από εκεί και πέρα, αν κάποιοι νομίζουν ότι υπάρχουν ακόμη κουτόφραγκοι που θα τους κοροϊδέψουμε για να επωφεληθούμε, κακό του κεφαλιού τους…

Αυτά για εμάς. Για την Ευρώπη όμως;

Στην Ευρώπη της ανεργίας και του μεταναστευτικού, του Ευρωσκεπτικισμού και της ανόδου της ακροδεξιάς, μόνο με ριζοσπαστικές αποφάσεις θα μείνει ζωντανό το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης. Διαφορετικά, η γραφειοκρατία των Βρυξελλών θα περιμένει τη στιγμή της έξωσης. Οι Ευρωεκλογές είναι κοντά.

Άρθρα μου

Προεδρία χωρίς γραβάτες

Προεδρία χωρίς γραβάτες

δημοσιεύθηκε στο aixmi.gr στις 8/1/2014

Πλάνο πρώτο, 1979: στο Ζάππειο Μέγαρο υπογράφεται η Πράξη Προσχώρησης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Πρωταγωνιστής ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Ανδρέα Παπανδρέου να κρατάει ακόμη ψηλά το πλακάτ με το σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο» και να μην συμμετέχει στις εκδηλώσεις.

Πλάνο δεύτερο, 2003: Η Ελλάδα διοργανώνει μια λαμπρή προεδρία. Έχει μπει ήδη στη ζώνη του Ευρώ και προετοιμάζεται πυρετωδώς για τα… μεγαλεία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004!

Πλάνο τρίτο, 2014: Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς υποδέχεται τους Ευρωπαίους αξιωματούχους στην πρεμιέρα της Ελληνικής προεδρίας. Μαζί του ο Ευάγγελος Βενιζέλος, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Τρία πλάνα, τρείς Ελλάδες! Τρία πλάνα που χωρίς πολλά λόγια δείχνουν τις εξελίξεις στη χώρα μας. Κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τη χρεοκοπία, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει μια κυβερνητική συμμαχία ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, των δύο πυλώνων του δικομματισμού που κονταροχτυπήθηκαν δεκαετίες για το λάφυρο της εξουσίας.

Τώρα, όλα είναι αλλιώς. Η οικονομική κρίση έσβησε το χαμόγελο των Ελλήνων, την ίδια ώρα που η συντριπτική πλειοψηφία είναι σταθερά προσανατολισμένη στην ευρωπαϊκή προοπτική. Δεν υπάρχει το δίλημμα ευρώ ή δραχμή, αφού ακόμη και στην κορύφωση της κρίσης τα ποσοστά υπέρ του ευρώ είναι τεράστια.

Η Ελλάδα λοιπόν, στην προεδρία της Ευρώπης. Μια προεδρία στο νέο πλαίσιο λειτουργίας της Ένωσης, όπως αυτό καθορίστηκε από τη συνθήκης της Λισσαβόνας. Μια προεδρία εξαιρετικά λιτή, που κατήργησε ακόμη και τον θεσμό να δωρίζονται χιλιάδες γραβάτες στους συμμετέχοντες.

Τι μπορεί να κερδίσει η χώρα μας από όλη αυτή την ιστορία;

Να επαναβεβαιώσει, και με το επίσημο κοστούμι της προεδρίας αυτή τη φορά, τον σαφή Ευρωπαϊκό προσανατολισμό μας. Ακόμη, να δείξει πως παρά την κρίση μπορούμε να ανταποκριθούμε σε έναν θεσμικό ρόλο. Δηλαδή, από χώρα προβληματική να αποδειχτούμε ικανοί στη διαχείριση προβλημάτων.

Τώρα, αν καταφέρουμε να βελτιώσουμε την εικόνα της χώρας που έχει ταλαιπωρηθεί από το 2010 θα είναι ένα μεγάλο συν.

Από εκεί και πέρα, αν κάποιοι νομίζουν ότι υπάρχουν ακόμη κουτόφραγκοι που θα τους κοροϊδέψουμε για να επωφεληθούμε, κακό του κεφαλιού τους…

Αυτά για εμάς. Για την Ευρώπη όμως;

Στην Ευρώπη της ανεργίας και του μεταναστευτικού, του Ευρωσκεπτικισμού και της ανόδου της ακροδεξιάς, μόνο με ριζοσπαστικές αποφάσεις θα μείνει ζωντανό το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης. Διαφορετικά, η γραφειοκρατία των Βρυξελλών θα περιμένει τη στιγμή της έξωσης. Οι Ευρωεκλογές είναι κοντά.