Menu

A

|

A

Άρθρα μου

Οι ατάκες στη Βουλή δεν δίνουν απαντήσεις

Οι ατάκες στη Βουλή δεν δίνουν απαντήσεις

δημοσιεύθηκε στο aixmi.gr στις 14/11/2013

Όσο και εάν ακούστηκε το χειροκρότημα στη Βουλή, θα φανεί…στις επόμενες δημοσκοπήσεις αν επηρέασε και πόσο τους δείκτες της πρόθεσης ψήφου η συζήτηση για την πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Σ’ αυτό το κομμάτι της διαδρομής όμως έχει ήδη χαραχθεί, μια βεβαιότητα. Πως η απόσταση μεταξύ πολιτικών και πολιτών μεγάλωσε, με δυο ξένους στην ίδια πόλη.

Οι αντιπαραθέσεις στο Κοινοβούλιο μπορεί να τροφοδότησαν με εμπορικά στιγμιότυπα τα τηλεοπτικά βίντεο αλλά δεν έδωσαν απαντήσεις στα βασικά ερωτήματα των πολιτών που αγωνιούν για το σήμερα και το αύριο.

Η κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ φάνηκε από την αρχή ότι δεν θα έβγαινε. Δεν μπορούσε, δηλαδή να ρίξει την κυβέρνηση. Η συγκέντρωση στο Σύνταγμα γύρισε μπούμερανγκ και το «σωσίβιο Τζάκρη» δεν έσωσε την παρτίδα.

Ο χρόνος των τριών ημερών εντός του Κοινοβουλίου άφησε, για ακόμη μια φορά, τους πολίτες μετέωρους, καθώς δεν δόθηκαν οι απαντήσεις που τους χρωστούν τα δυο στρατόπεδα. Η κυβέρνηση δεν απάντησε στο « πόσο ακόμη θα τους κοστίσει η σωτηρία της χώρας» και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης απέφυγε να πει κουβέντα για το «πώς θα σωθούμε χωρίς να πληρώσουμε».

Οι πολίτες είδαν για μια ακόμη φορά, τους πρωταγωνιστές της πολιτικής μας σκηνής να μη θέλουν ή να μην μπορούν να ξεπεράσουν ρόλους που σήμερα δεν δίνουν ουσία στις συζητήσεις, ούτε λύσεις στα προβλήματα. Ρόλους και πρακτικές που δημιούργησαν την απόσταση μεταξύ πολιτικών και πολιτών. Ρόλους που οδηγούν σε μεγαλύτερη απαξίωση του πολιτικού προσωπικού. Με αυτά τα δεδομένα είναι λογικό, στα μάτια του κόσμου, το μέλλον να διαγράφεται θολό και η ελπίδα να απομακρύνεται.

Άρα, οι ατάκες της βραδιάς της Κυριακής -που δεν νομίζω ότι θα έκαναν καριέρα στον ελληνικό κινηματογράφο- γρήγορα θα ξεχαστούν.

Άρθρα μου

Οι ατάκες στη Βουλή δεν δίνουν απαντήσεις

Οι ατάκες στη Βουλή δεν δίνουν απαντήσεις

δημοσιεύθηκε στο aixmi.gr στις 14/11/2013

Όσο και εάν ακούστηκε το χειροκρότημα στη Βουλή, θα φανεί…στις επόμενες δημοσκοπήσεις αν επηρέασε και πόσο τους δείκτες της πρόθεσης ψήφου η συζήτηση για την πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Σ’ αυτό το κομμάτι της διαδρομής όμως έχει ήδη χαραχθεί, μια βεβαιότητα. Πως η απόσταση μεταξύ πολιτικών και πολιτών μεγάλωσε, με δυο ξένους στην ίδια πόλη.

Οι αντιπαραθέσεις στο Κοινοβούλιο μπορεί να τροφοδότησαν με εμπορικά στιγμιότυπα τα τηλεοπτικά βίντεο αλλά δεν έδωσαν απαντήσεις στα βασικά ερωτήματα των πολιτών που αγωνιούν για το σήμερα και το αύριο.

Η κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ φάνηκε από την αρχή ότι δεν θα έβγαινε. Δεν μπορούσε, δηλαδή να ρίξει την κυβέρνηση. Η συγκέντρωση στο Σύνταγμα γύρισε μπούμερανγκ και το «σωσίβιο Τζάκρη» δεν έσωσε την παρτίδα.

Ο χρόνος των τριών ημερών εντός του Κοινοβουλίου άφησε, για ακόμη μια φορά, τους πολίτες μετέωρους, καθώς δεν δόθηκαν οι απαντήσεις που τους χρωστούν τα δυο στρατόπεδα. Η κυβέρνηση δεν απάντησε στο « πόσο ακόμη θα τους κοστίσει η σωτηρία της χώρας» και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης απέφυγε να πει κουβέντα για το «πώς θα σωθούμε χωρίς να πληρώσουμε».

Οι πολίτες είδαν για μια ακόμη φορά, τους πρωταγωνιστές της πολιτικής μας σκηνής να μη θέλουν ή να μην μπορούν να ξεπεράσουν ρόλους που σήμερα δεν δίνουν ουσία στις συζητήσεις, ούτε λύσεις στα προβλήματα. Ρόλους και πρακτικές που δημιούργησαν την απόσταση μεταξύ πολιτικών και πολιτών. Ρόλους που οδηγούν σε μεγαλύτερη απαξίωση του πολιτικού προσωπικού. Με αυτά τα δεδομένα είναι λογικό, στα μάτια του κόσμου, το μέλλον να διαγράφεται θολό και η ελπίδα να απομακρύνεται.

Άρα, οι ατάκες της βραδιάς της Κυριακής -που δεν νομίζω ότι θα έκαναν καριέρα στον ελληνικό κινηματογράφο- γρήγορα θα ξεχαστούν.